Święta Pani. Fulla Horak

Autorka książki z ateistki stała się wielką mistyczką. W cudowny sposób uniknęła śmierci w łagrach sowieckich. Należy do najbardziej fascynujących postaci XX w. Książka przedstawia w formie pamiętnika jej niezwykłe zmagania w dążeniu do wielkiej świętości. Pokrzepiające są jej dialogi z Jezusem i ze świętymi dotyczące konkretnych osób. Bóg pozwolił Fulli Horak kontaktować się bezpośrednio z wieloma świętymi Kościoła, a nawet przebyć bramy Piekła, Nieba i Czyśćca. Miała wizję dotyczącą Polski i jej przyszłości. Lektura niezwykle sugestywna, szczególnie dla wątpiącej i poszukującej Boga inteligencji.  

Stefania Fulla Horak była Lwowianką, urodzoną w Tarnopolu w roku 1909. Studiowała filozofię, skończyła lwowskie konserwatorium, pracowała jako nauczycielka muzyki. Umysł miała bardzo dociekliwy i niezwykle bystry. W młodości porzuciła wyniesioną z domu wiarę, ale nie Boga, którego pragnęła całym swoim jestestwem. W wielkiej udręce długie lata poszukiwała prawdy, modląc się: „Boże! Jeśli jesteś – daj mi światło!”. I światło przyszło, choć nie od razu. W czasie wojny była łączniczką AK. Ołtarzyk w jej domu stał się tabernakulum. Przechowywaną tam Komunię św. Fulla przemycała więźniom. Po aresztowaniu przez sowietów, Fullę skazano na 10 lat łagru. Odbyła cały wyrok w piekle Gułagu, przeżywając potworną próbę ciężkiego krzyża, kiedy została poddana operacji wycięcia żołądka i dwunastnicy bez znieczulenia. Po powrocie do Polski zamieszkała w Zakopanem z siostrą Zofią. I tu zaczęło się dziać coś niesamowitego. Do ich małego mieszkanka ściągały całe procesje ludzi po radę, po modlitwę, po nadzieję. Po życiu pełnym ofiary cierpienia i posługi Stefania Fulla Horak zmarła w Zakopanem 9 marca 1993 roku.

W sierpniu 1935 roku Fulla po raz pierwszy przeżyła obecność kogoś z zaświatów. Wtedy jeszcze nie wiedziała kogo, dowiedziała się wkrótce – była to św. Magdalena Zofia Barat, zmarła 70 lat wcześniej (1865) założycielka zgromadzenia Sacré Coeur. Do mieszkanka Fulli przy ul. Kopernika we Lwowie przychodzili też inni mieszkańcy Nieba: kardynał Mercier, Jan Bosko, Teresa od Dzieciątka Jezus, January i Sylwester, Andrzej Bobola, Jan Vianney, Katarzyna Emmerich, Pierre Giorgio Frassati, Joanna d’Arc, Stefan, Mikołaj. Przychodzili do niej bardzo realistycznie – Fulla mogła na przykład dotykać szorstkiego habitu św. Magdaleny Zofii. Pod dyktando św. Magdaleny w mistyczny sposób zapisywała kolejne bruliony. Słowa wtedy zapisane dotyczyły samej Fulli. Potem przyszły objawienia mistyczne przedstawione w tej książce – niezwykłym dzienniku mistycznych spotkań ze świętymi, zawierającym ich pouczenia, orędzia, a także opisy doświadczonych przez Fullę rzeczywistości nieba, czyśćca i piekła.